Անձրևի պարը. Մոնոներկայացում

Фото Քնարիկ Ներսիսյան.

Հուլիսի 20

Ժամը՝ 13:00

 

Անձրևը մեղմ շոյում է ինձ․․․ վարսերս․․քունքերս․․աչքերս․․մարմինս․․բոբիկ ոտքերս։ Ես ու անձրևը մեղմ գրկախառնվել ենք։ Նրա բույրը՜․ պաշտելի՛ս։ Ոտաբոբիկ քայլում եմ մերկ փողոցով․ միայն ես ու անձրևն ենք․․ լռությամբ խոսում ենք, հասկանում ենք իրար։
-Կպարե՞ս — հարցրեց անձրևը։
Նա ապահովեց իմ երաժշտությունը ու սառնությունը։ Սկսեցի պտտվել ու ձեռքերս շարժել օդում։ Ինձ ազատ էի զգում․ թռչնա՜կ․․․։ Ամբողջովին թաց էի,բայց․․․ հաճելի էր․․․։ Պարում էի, ու անդադար պտտվում, իսկ շորս անդադար ծածկում էր դեմքս ու մեղմ ալիքներ ստեղծում  իմ դիմաց, իմ հետևում, իմ շուրջը․․․չնայած նրան, որ շորս թաց է ինձ ու շորիս ոչինչ չէր խանգարում․․․ մենք ուղղակի ուզում էինք մեր միջից դուրս հանել այն, ինչ չկա բոլորի մեջ․․․ դուրս հանել այն ինչ զգում էինք։ Պտտվում էի․․․ահա՛․․․ ավելի արագ․․․ուժեղ անձրևը, ցույց տուր այն, դու կարող ես․․․ գազարագույն, կապույտ, կանաչ, մանուշակագույն․․ պարիր գույների մեջ․․․ զգա անձրևը, նորի՛ց։

Ներկայացման վայրը՝ «Մխիթար Սեբաստացի»  կրթահամալիրի Գեղարվեստի Ուսումնական կենտրոն, Բաց արվեստանոց

Արտիստ, տեքստի հեղինակ՝ Արփի Սահակյան

Բեմադրող՝ Քնարիկ Ներսիսյան

Հասցե՝ Րաֆֆի 69/1

Реклама

Թակոցը Կոնդում

371

Մայիսյան 13-րդ հավաք

Читать далее

Կրթական փոխանակման նախագիծ Ստամբուլի Տատյան վարժարանի հետ

Նախագիծն իրականացվում է Ստամբուլի Տատյան վարժարան հետ համատեղ

Նախգծի իրականացնող՝ Երևանի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր

Գործընկեր՝ «Հրանտ Դինք» հիմնադրամ

Читать далее

Փորձեր: Ամեն ինչ այնքան ծորուն է, երբ կարոտում ես…

Պարանի լվացքը չորահացի նման փշրվում է,

Փողոցներն արդուկ արվածի բույր ունեն,

Կծիկ լուսնի ծայրը բռնած,

երեկոն է կատվախաղ տալիս.

ամեն բան այնքան ծորուն է,

երբ կարոտում ես…

Հեշտ էր քեզ մոռանալը.

հազար անգամ քեզ թաղել եմ տողատակերում,

գրչիս ծայրով թանաքել եմ ներկայությունդ ու թողել քեզ թղթից անդին։

Читать далее